در هنگام استفاده از مهره های جوشکاری چه مشکلاتی پیش خواهد آمد؟

1. هنگام جوش دادن مهره، مهره برخلاف جهت اصلی حرکت می کند.
در این صورت می توان ابزارسازی کرد. به عنوان مثال، ابتدا میله کوچک را در سوراخ داخلی مهره پیچ کنید، میله کوچک را به صفحه صاف جوش دهید و سپس مهره را روی میله کوچک جوش دهید. اگر ابزار موقعیت یابی هنوز قادر به حل مشکلی نیست که مهره موقعیت اصلی را نقض می کند، آن را پیچ کنید یا فشار دهید تا اجسام مربوط به هم ثابت شوند.
2. مهره جوش دارای جوش زدایی و جوش کاذب است.
پیدا کردن ظاهر لحیم کاری و جوش کاذب آسان نیست و عوامل نامشخص زیادی وجود دارد. ارتفاع نقطه جوش مهره جوش توسط جوشکار نقطه ای تنظیم می شود تا جریان ثابت و زمان ثابت را تنظیم کند. هنگامی که محل اتصال لحیم کاری بسیار پایین باشد، فقط باعث لحیم کاری معیوب می شود. پایداری خروجی و منبع تغذیه سایر دستگاه‌های جوش نقطه‌ای نیز می‌تواند باعث جوشکاری معیوب شود، که به کیفیت و پایداری کارخانه مهره برای اطمینان از ثبات ارتفاع نقاط جوشکاری نیاز دارد. توان خروجی دستگاه جوش نقطه ای باید پایدار باشد. در صورت لزوم، یک تثبیت کننده ولتاژ در انتهای منبع تغذیه اضافه کنید.
شایان ذکر است که روش جوشکاری برای جوش مهره ها، جوشکاری مقاومتی است. استفاده از جوشکاری تعمیر و نگهداری الکترود یا دی اکسید کربن در جوشکاری مقاومتی به خوبی جوشکاری پروجکشن نیست. استفاده از میله های جوش عمومی را می توان به طور کامل با جوشکاری تعمیر و نگهداری دی اکسید کربن جایگزین کرد که دارای راندمان بالا، هزینه کم و کیفیت خوب است.
پارامترهای مهره جوش بستگی به اندازه همجوشی جوش دارد. پارامترهای جوش با توجه به اندازه فیوژن تنظیم می شوند تا زمانی که عیوب برطرف شوند. البته کیفیت جوش به عملیات قبل از جوشکاری و وجود ناخالصی ها و لکه های روغنی روی سطح جوش بستگی دارد. به دلیل دمای بالا، اتصال دهنده را نمی توان به دلیل تغییر شکل جدا کرد و برخی از فلزات براق را نمی توان با روش های متداول مانند آلومینیوم، منیزیم و غیره که نیاز به جوش گاز یا جوش آرگون و فرآیند پردازش دارد، جوش داد. و نیاز به دقت بالا است.